FrÚttir

I­na­amannasamfÚlagi­ fundar me­ Samt÷kum atvinnulÝfsins og mi­ar samt÷lunum ßlei­is Ý rˇlegheitunum

═ vikunni hafa veri­ haldir fj÷lmargir samningafundir me­ vi­semjendum okkar hjß Samt÷kum atvinnulÝfsins. SÚrkr÷fur i­na­armannafÚlaganna hafa veri­ rŠddar sem er mikilvŠgt Ý ■essu ferli. DŠmi um okkar kr÷fur er stytting vinnuvikunnar. I­na­armenn vinna almennt mikla yfirvinnu. Ůeir vilja skiljanlega draga ˙r heildarvinnutÝmanum. I­na­armenn eiga a­ geta lifa­ mannsŠmandi lÝfi ß laununum ßn ■ess a­ ■urfa a­ vinna dag og nˇtt vi­ i­ju sÝna.á

á
Ůa­ er augljˇst a­ meta ■arf menntun i­na­armanna til launa enda ein mikilvŠgasta stÚtt landsins. Ůjˇ­fÚlagi­ ■arf vel mennta­ og starfsglatt fˇlk vi­ st÷rf Ý i­ngreinum. ┴vinningur aukinnar menntunar ■arf a­ skila sÚr Ý vasa i­na­armanna.á
á
BŠta ■arf ßkvŠ­i kjarasamninga ß řmsum svi­um ■annig a­ ßherslur um fj÷lskyldulÝf og e­lilegan frÝtÝma nßi fram a­ ganga. Mj÷g algengt er til a­ mynda a­ i­na­armenn standa bakvaktir. MikilvŠgt er a­ ■a­ ver­i vi­urkennt a­ bakvaktir sker­a frÝmatÝma og fj÷lskyldulÝf. Ůa­ er mikilvŠgt a­ greitt sÚ fyrir ■Šr Ý samrŠmi vi­ ■a­. á
á
Ůa­ skiptir okkur miklu mßli a­ fj÷lga ■eim krˇnum sem sitja eftir Ý veskjum fÚlagsmanna. Af ■eim s÷kum er ■a­ ein meginkrafa okkar a­ unni­ ver­i a­ auknum kaupmŠtti launa og a­ ■eirri stefnu ver­i vi­haldi­, a­ laun hŠkki nokku­ verulega umfram ver­bˇlgu ß komandi ßrum. Rß­st÷funartekjur ver­a a­ aukast.á
á
I­na­armenn gera kr÷fu um a­ teki­ ver­i ß h˙snŠ­iskerfi ■jˇ­arinnar, bŠ­i vegna fasteignakaupa og vegna h˙saleigu. Ljˇst er, a­ ■ˇ a­ algengara sÚ a­ i­na­armenn eigi fasteignir fremur en sumir a­rir hˇpar, ■ß kemur s˙ sta­reynd engu a­ sÝ­ur illa vi­ i­na­armenn, a­ fjßrm÷gnun h˙snŠ­is sÚ lang erfi­asti ■ßtturinn vi­ a­ eignast h˙snŠ­i. GrÝ­arlega hßtt vaxtastig og verulega ˇrÚttlßtt fyrirkomulag vi­ h˙snŠ­iskaup er veruleiki sem ■arf a­ laga.á
á
Vi­ getum ekki liti­ hjß ■vÝ a­ fjßrm÷gnun fasteignakaupa ß landsbygg­inni er ekki sÝ­ur erfi­. Ůar eru fjßrm÷gnunarkostir oft Š­i fßbrotnir.á
á
Lykilatri­i­ er a­ lŠkka vaxtagrei­slur hÚr ß landi. Okurvextir sem almenningi standa til bo­a eru ekki ßsŠttanlegir og ■ß skiptir ekki mßli hvort um ver­trygg­ e­a ˇver­trygg­ lßn er a­ rŠ­a. Hßir vextir gera afborganir nßnast ˇyfirstÝganlegar Ý m÷rgum tilvikum. Ůetta ■arf a­ laga.
á
Fundir me­ SA halda ßfram nŠstu daga og ver­ur reynt til ■rautar a­ sjß til lands. Hvort ■a­ tekst veltur mestá ß ■vÝ hvort fulltr˙ar SA sřni almennilega ß spilin og ver­i vi­ sanngj÷rnum kr÷fum okkar.

SvŠ­i